Osmanlı Devleti’nin Balkanlarda izlediği iskân (yerleştirme) politikalarından bazıları şunlardır: I. İskânda öncelikle göçebe Türkmenler tercih edilmiştir. II. Göç ettirilenler belli bir dönem vergiden muaf tutulmuşlardır. III. Bölge halkının din ve inançlarına müdahale edilmemiştir. IV. Aralarında sorun yaşayan ailelerden biri iskâna tabi tutulmuştur. Bunlardan hangileri, Osmanlı Devleti’nin Hristiyan topraklarında adaletli ve hoşgörülü bir politika takip ettiğini göstermektedir?