Orta Çağ Avrupası’nda; I. derebeylerin kendi toprakları üzerinde yaşayan halk üzerinde mutlak hâkim olması, II. zenginliğin kaynağı ve ölçüsünün toprak olması, III. her feodal bölgede ayrı kanunların ve kuralların geçerli olması özelliklerinden hangileri, merkezî otoritenin güçlü olmadığının kanıtı olarak gösterilebilir?
