Hepimiz güzel şiirler yazmaya çalışıyoruz. Diyeceksiniz ki güzel yazmayalım da çirkin mi yazalım. Hayır, çirkin yazalım, demiyorum. Ama güzel yazmaya da özenmeyelim. Düpedüz şiir yazmaya özenelim. Bir kere özenme güzelliğin düşmanıdır. Özentiden güzel çıktığı görülmemiş. Üstelik güzelin yanında en az güzel kadar kutsal değerler var. Yüce var, doğru var, haklı var, gerçek var, var oğlu var. Niçin bunlara güzel kadar değer vermiyoruz, özenmiyoruz? Üzülüyor insan. fiiirimize baktıkça, şiirimizde o güzelleşmek kaygısını gördükçe, bir iki boncuğa varını yoğunu feda eden yamyamlar geliyor aklıma. Nereden tutulmuşuz bu illete? İşin en tuhafı, güzel kaygısı yüzünden yazdıklarımız güzel de olmuyor. Bu parçada aşağıdaki yazı türlerinden hangisine özgü nitelikler ağır basmaktadır?
